yaşamın kıyısındaydı hep…

(çizim internetten alıntıdır.bu derece çizim yapamıyorum)

yaşamın kıyısındaydı hep…

yaşamın kıyısında dolaşırdı hep, bir gözü aşağıdaki sert,keskin kayalar ve soğuk köpüren dalgalardaydı. diğer gözü ise önüne bakıyordu ,ufka doğru…

ufuk onu hep şaşırtmışken,o hep aşağı bakardı taa ki karşısındaki güzelliği fark edeninceye kadar.

gördükleri yeni yaşantısı olmuştu, yine yaşamın kıyısındaydı fakat gözü aşağıda değildi. güneş doğarken hep mutlu oluyordu eskisinden de farklı bir mutluluktu; ay doğduğunda farklı… artık hüznü bile farklı tadmaya başlamıştı.

yaşamın kıyısında yürüyordu ve deniz bütün bu farklılıklara rağmen kulağına bir şeyler fısıldıyordu, kayalarda dağılırken. deniz hep onu çağırırdı fakat bu kez herşey gibi o da farklıydı. ve hayatatında ki ilklere yenileri katıldı hayatta daha yeni birşey olmadığını düşündüğü dönemde ve hayat ve güneş ve ay ve kayalar ve dalgalar ve

sıcak soğuk…

yaşamın kıyısındaydı hep,yürüyordu.bir gözü aşağıda bir gözü yukarıdaydı.neden orda olduğunu biliyordu ve neden ordan ayrılmaması gerketiğinide. belkide görünmez bir görünürlük istiyordu.

güneş yine doğacaktı,ay yine yerini alacaktı fakat herşeyi farklı kılan belki birdaha yerinde olmayacaktı…!!!

E.B.

Yorum Yap