Gençlik, aynada kendini arayan yıllardır; ama o ayna çoğu zaman başkasının gözünde kurulur. “Nasıl görünüyorum?” deriz de “kimim” demeye vakit bulamayız. Bir kostüm giyer, bir rol ezberleriz; sonra aynaya bakarız, tanımadığımız biri bakar bize… Maskeler çoğaldıkça yüz azalır; bir gün maskeyi çıkarmak istersin ama cildine yapışmıştır.
Yine de bu krizler boşuna değildir. Her imaj çatlağı, asıl yüzün bir köşesini gösterir; imaj, denize atılan taşın suyunu kabartması, derinlik ise taş düştükten sonra kendini bulmasıdır. Hangi yüzle çıkıyorsun dışarı, hangisiyle dönüyorsun içeri? Belki asıl soru bu…
E.B.