Çok uzun soluklu bir koşuya benziyor bazı zamanlar hayat! Pes etmemek gerek, nefesi ayarlamak ve bitirmek hakkını vererek…
Aşkı aradım, sevgiyi de yıllar yılı. Tıpkı herkes gibi. Hep ulaşılmaz sandım önceleri, herkese sunulduğu gibi sunulduğundan aşk ve sevginin tanımı. Bulduğun aşk değil derlerdi hep, bu kadar kolay mı sandın arayışı diye söylenirlerdi ve kandırdılar beni ve benim gibileri.
Yıllar yıllar kovaladıkça bende zamana uydum ve geliştim büyüdüm. Bu süreçte izledim insanları, aileleri, çocukları, büyükleri. Ne doyumsuz şeylerdik. Durmadan insanlara porsiyon porsiyon duygular sunuluyordu ve insanlar daha da fazlasını istiyorlardı, hepsini istiyorlardı. Bir çocuk gibi elinde tutuğu dondurma yetecekken neden başkalarının dondurmalarını da ister ve sonunda dondurmanın tadını alamadan dondurma eriyip gider! İnsan neden bunu anlamak istemez?
“Mutluluk bir nefes uzaklıkta, bir göz ucu mesafesinde. Buldun mu aşkı sevgiyi; artık bitmez, ta ki aramaya tekrar başlamazsan.” E.B.
Çoğu insan hayatını bir arayış uğruna harcar. Harcar , çünki önüne bakmayıp uzakları araştırır, Ya da bulur ama bu derece kolay elde edilemeyeceğine inandığından kaybeder elindeki değerleri de. Bu insanlar hep bir avuntu ararlar ve avuturlar kendilerini…
E.B.