“Nedir bu benim başıma gelenler !!!” ”Neden hep ben çekiyorum bu hayatın yüklerini!!!”
Bunlar çoğumuzun sıklıkla içinde bulunduğu duruma gösterdiği tepkinin feryat cümlelerinden sadece ikisi. Bu ve bunun gibi cümleleri hayatımızın bir veya birkaç yerinde kullanmışız, kullanmasak ta içimizden geçirmişizdir.
Bugün genç biri olabilirsin bunun gibi feryat ederken, ancak hep daha fazlası vardır. Bunu söylemek için derin karanlıklardan ya da huzur veren aydınlıklardan geçip gelmeye gerek yok. Sizlere bir şey vaat etmese de hayat şurası kesin daha yaşanacak çok şey var !!!
Düşün bir kere dünya sen hasta yatağında yatarken, biri veya bir şey için üzülürken kendini kapattığın odana dönmeye devam ediyor. Köşedeki fırında çalışanlar her sabah sıcak ekmeğini çıkarıyor, daha ilerdeki okullarda öğrenci sesleri tatil olmadığı sürece hep oluyor, sen o dükkânlardan alışveriş yapmasan da o dükkânlar kepenklerini açıyor ve hayat devam ediyor…
Sen hissettiklerinle ki bu acıda olabilir tatlıda, bunun sende yarattığı izle devam etmelisin. Hatta daha da sıkı tutunmalısın, daha sert tokatlara veya Sevinçlere hazırlıklı olmalısın hissettiklerinden sonra. Bu herhangi bir felsefi düşünce ya da onların harmanlanması değil sadece gerçek.
Daha çok şey var yaşayacağın, yaşananlar yaşandı artık ileri bakmak gerek. Hayatı gerçekten istediğin gibi yaşamak gerek, bir kere yaşıyor bu benlikle insan. Sende bir kere yaşayacaksın. Bende Emrah olarak tek bir kere yaşayacağım ve hakkını vermeye çalışıyorum.
Güldüğüm eğlendiğim günler oldu; mutlu olduğum huzur dolduğum zamanın hiç geçmesini istediğim günler. Bununla birlikte çok üzüldüğüm kahrolduğum kadeh kadeh kan içtiğim; öfkemden deliye dönüp yinede doğru kararlar verebilmek için öfkemi kusamadığım ve ağladığım…
Ama bütün bunları ve bunların belki daha fazlasını tekrardan yaşayacağım. Hayat o kadar kısa ki anlamazsın geçtiğini, bazen de uzun olur yine anlamazsın neden geçmediğini… Daha var yaşayacaklarımız, yaşayacaklarınız. Dik durmak gerek.
Hayatınızın değerini vermek gerek…
E.B.